Czym jest Driszti?



Dla osób praktykujących ashtanga jogę, pojęcie drishti (trzecia składowa tristany w Ashtanga jodze) inie jest obce. W prostych słowach można zdefiniować to jako punkt, miejsce skupienia wzroku. Dosłowne znaczenie słowa dristi, to postrzeganie. Utrzymywanie driszti ma pomóc praktykującemu utrzymać skupienie, a sama praktyka zyska dzięki temu charakter medytacyjny. Skupienie wzroku podczas praktyki pomaga kultywować pratyaharę, czyli utrzymywanie naszych zmysłów i skupienia wewnątrz.

Jest to jeden z trudniejszych elementów praktyki ashtanga jogi, przez co odkładany jest na dalsze miejsce, podczas gdy właśnie odpowiednie drishti pomaga dostrzec głębię samej praktyki. Odciąć się od świata zewnętrznego, który rozprasza nas od skupienia na tu i teraz, na nas w praktyce.

Według tradycyjnych nauk, podczas vinyas nieparzystych (w tym wypadku wraz z wdechami) driszti wędruje do trzeciego oka. Podczas vinyas parzystych (wraz z wydechami) wzrok kieruje się do nosa.

Wyróżniamy 9 driszti:

1. Nasagrai-driszti - gdzie puktem skupienia jest nos. Mówi się, że podkreśla on mula bandhę, ukorzenienie się w pozycji. Jest to jeden z najczęstszych punktów skupienia, chociażby w Powitaniach Słońca.

2. Urdhva-driszti - to punkt nad głową. Ten punkt, podobnie jak trzecie oko, ma działać otwierająco na ciało i świadomość.

3. Ajana-chakra-driszti - czyli trzecie oko. Jej właściwością jest akcentowanie otwartości serca.

4. Hastagrai-driszti - czyli dłoń

5. Angustha-madyai-driszti - kciuki

6. Parśva-driszti - prawa strona

7. Parśva-driszti - lewa strona

8. Nabi-drishti - pępek

9. Padayoragrai-driszti - stopa

W pozycjach psa z głową w górę i w wiekszości wygięć w tył, driszti może być zarówno na czubek nosa lub trzecie oko.

Driszti skierowane w dół ciała (np. na nos lub pepek) sprzyja utrzymaniu stabilności i szczególnie wspomaga skupienie do wewnątrz. W pozycji psa z głową w dół, gdzie standardowym driszti, jest właśnie pępek, nalezy zwrócić uwagę, żeby nie garbić pleców, lub skierować wzrok na czubek nosa.

Przy skłonach w dół sytuacja może wyglądać podobnie, kiedy skupienie wzroku na stopach powoduje zaokrąglanie się pleców lub przesadne zgięcie szyi, można jak najbardziej skupić się na czubku nosa.
Przy driszti nosa nalezy uważać, aby nie robić zeza. Nie jest zdrowe.

Podczas przechodzenia między asanami, wzrok powinien być płyny, bez jednego punktu skupienia, natomiast nie powinien być rozbiegany.

Praktyka driszti wymaga sporo cierpliwości i nie jest łatwa do opanowania. Szczególnie na początku, bardzo łatwo jest nam ulec rozproszeniu, rozglądamy się. Jednak wytrwała praktyka pozwoli nie tylko poczuć medytacyjną formę ashtanga jogi, ale i pogłębić odczucia z samej prakrtyki. Utrzymanie driszti w pozycjach równoważnych sprawi, że poczujemy się stabilniej.

No comments:

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...